Een andere wind

Een aantal jaar geleden maakte ik een 4 tal broeken. Allemaal met hetzelfde patroon maar met telkens een klein detail anders.  Na die 4 creaties had ik het wel gehad met dat patroon en dus volgden er geen andere broeken meer.

Sinds vorig jaar kriebelde het weer om nog eens een broek voor mezelf te maken. Na een paar geslaagde exemplaren voor de dochter vond ik dat ik er terug voor mezelf eens ene moest fabriceren.  Ik ging dus op zoek naar een model dat ik graag zag en naar gepaste stof. 

Op een stoffenspektakel (of was het stoffencircus??) kocht ik een effen French Terry.  Mijn mama had mij overtuigt om uit de knip van maart 2018 de Pepe broek te maken.  Gezien een streep aan de zijnaad van de broek hip is besloot ik ook dat te doen en dus haalde ik al het nodige materiaal in huis.  Het patroon werd uitgetekend. Ik mat en vergeleek tot ik redelijk zeker was dat het in orde zou komen.  De stof werd gesneden en de broek werd in elkaar gezet.  Maar niet afgewerkt.

Want niettegenstaande dat ik het tussentijdse resultaat mooi vond sloeg de twijfel keihard toe!

Is het wel de juiste stof voor dat model? Is de kleur niet heel moeilijk combineerbaar?  Hoe zou de broek er nog uitzien na een paar uren dragen? Ik wist het allemaal niet meer en de broek bleef onafgewerkt liggen.  Zo lang zelfs, en jammer genoeg op de verkeerde plaats, waardoor je nu, als je heel goed kijkt een licht kleurverschil ziet. De zon heeft dit op zijn geweten maar ik ook door niet er aan te denken dat de zon toch wel sterk is!

Ik ben wel blij met het resultaat. Maar een tweede exemplaar komt er niet.  De broek zit wel goed, maar het kleur vind ik uiteindelijk geen zo’n goede keuze.  De streep is leuk en de zakken vind ik gewoonweg top. 

(Sorry trouwens voor de slecht foto, dat is het resultaat van zelf een foto te willen nemen van de zakken van de broek die je aan hebt!! 😂)

De stofkeuze was uiteindelijk ook geen zo’n geslaagde keuze.  Het blijft voor mij een trainingsbroek door de stof! En een trainingsbroek dat is om thuis rond te hangen maar niet om te gaan werken.  Jammer.

Op naar een ander project!

Tot later.

Sterren en vuurwerk

Dit wordt waarschijnlijk de laatste van dit seizoen.  Tot vorig jaar kocht ik training broeken in de H&M maar die waren altijd in geen tijd te kort.  En een bijpassende trui vinden was niet altijd gemakkelijk. Heel frustrerend. Als ik de broek dan een maat of 2 groter kocht dan zakte hij af.  Dus ben ik er toch zelf beginnen te maken. En als ik genoeg stof koop dan kan ik een broek en een trui maken. 

In St.- Niklaas in Modestofjes kocht ik deze toffe grijze sweaterstof met zwarte sterren en gouden vuurwerk op.  Ik had die stof al verschillende keren gezien maar nooit gekocht.  Ik ben blij dat ik het uiteindelijk toch kocht.

Ik kocht wel maar een metertje.  Iets krap om er een broek en een trui uit te maken. Gecombineerd met zwart lukte het toch. En het resultaat vind ik heel mooi!  



Alhoewel ik voor de broek genoeg stof had besloot ik er een zwarte band in te zetten.  Het eind resultaat was een iets wijdere broek dan ik normaal maak.  Ik vreesde al dat ik hem wat zou moeten innemen maar toen Tessa hem paste zei ze direct: “super, een wijde broek, dat vind ik zo tof, zo een heb ik nog niet.” 

Dus ok, geen aanpassing nodig. 

Tot later

Fonkelend resultaat

Zoals beloofd de resultaten van onze naainamiddag.

Mijn moeder doet de laatste tijd niet anders dan restjes van mij en haarzelf omtoveren tot kleedjes voor mijn metekindje Yuna. Ze heeft al een paar pareltjes gemaakt. En deze keer niet anders. Het patroon tekende ze zelf.  Het is nog niet helemaal af maar dat komt wel goed.

Ik maakte een training voor de dochter. Bij Verkempinck kocht ik een groene sweaterstof en een elastische band met pailletjes in blauwgroene tinten. Het kleur verander naargelang de licht inval. Tessa vond dat het leek op de kleedjes van K3 uit Ushuaia. 

Ik gebruikte terug de Rose Grey uit de ottobre voor de trui en voor de broek tekende ik een patroon van een van haar gekochte trainingsbroeken. 

Een succes, vindt Tessa!

Tot later,